Coton de Tulear

Wybierz inną rasę
 
 
Hopecrest’s RAISE YOUR GLASS, Hopecrest’s MONKEY BUSINESS oraz Hopecrest’s
ONCE IN A BLUE MOON (dzieci suczki z polskiej hodowli Au Clair de la Lune ARMONIE, 
obecnie wł. amerykańskiej hod. Hopecrest) w sesji dla magazynu Vogue

 

Zgodnie ze wzorcem

Coton de Tulear ma niezwykle efektowną, białą, puszystą szatę o długim, prawie 10 cm, delikatnym, pozbawionym podszerstka, lekko falującym włosie. Wzorzec dopuszcza szare lub płowe znaczenia na głowie. Czasem zdarza się, że szczenię ma czarne łaty na ciele a nawet jest całkowicie brązowe lub czarne. Jest to normalne, w miarę wzrostu, około dziewiątego miesiąca życia, łaty zanikają a piesek, nawet ten czarny, staje się całkowicie biały. Niekiedy psy, które urodziły się beżowo-brązowe wybarwiają się do koloru szampana, jest to biały kolor o lekko kremowym odcieniu. Wyżej cenione są jednak psy czysto białe.

Te psy u których we wczesnym okresie życia występują czarne znaczenia mają z reguły doskonale pigmentowany czarny nos, który pięknie kontrastuje z bielą owłosienia. Dotykając cotona ma się wrażenie, jakby jego sierść była z waty, co jest cechą charakterystyczną tej rasy. Coton wprawdzie nie linieje, ale jego sierść ma dużą tendencję do filcowania, dlatego wymaga starannej i bardzo systematycznej pielęgnacji.


Pielęgnacja sierści

„Coton” można przetłumaczyć jako "bawełna" i rzeczywiście ta nazwa doskonale opisuje rodzaj jego szaty. Jest to owłosienie niezwykłej urody, ma jednak dwa elementy: biały kolor i tendencję do filcowania, które powodują, że trzeba je wyjątkowo starannie i systematycznie pielęgnować. Bez tego pies będzie wyglądał jak jeden wielki kołtun. Można oczywiście sierść skrócić, niewiele to jednak da, bo filce mają ten paskudny zwyczaj, że tworzą się zazwyczaj przy samej skórze.

Właściciel cotona powinien zaopatrzyć się w dobrej jakości szczotkę drucianą oraz dwa grzebienie: rzadki i gęsty. Nigdy do pielęgnacji tego rodzaju szaty nie wolno używać szczotki metalowej, tzw. pudlówki, bo wyrywa i niszczy sierść.

Szczotkowanie

Cotony nie linieją, nie zmieniają raz lub dwa razy w roku swojej okrywy włosowej, gubią tak jak my pojedyncze włosy. To powoduje, że dla psa wystawowego każdy włos jest na wagę złota. Nie można sobie pozwolić na jakiekolwiek niedopatrzenie, pies musi być bardzo systematycznie szczotkowany, żeby nie dopuścić do powstania filców. Skrajne zaniedbanie może doprowadzić do sytuacji, w której nie będzie innego wyjścia jak tylko powycinać je nożyczkami. Pozostaną po tym uszczerbki w owłosieniu, a na ich odrośnięcie trzeba będzie czekać wiele miesięcy.

Psa powinno się szczotkować nie mniej niż dwa razy w tygodniu, począwszy od drugiego miesiąca życia, choć na początku wydaje się to całkowicie niepotrzebne. Na tym etapie rzeczywiście wystarczy za każdym razem poświęcić kilka minut, chodzi przede wszystkim o oswojenie psa ze szczotką i przyzwyczajenie go do zabiegów pielęgnacyjnych. Porządkowanie sierści zaczynamy zawsze(!) od przeczesania sierści palcami i sprawdzenia, czy nie ma supłów. Dopiero po ich rozplątaniu przystępujemy do szczotkowania. Jeśli nie zachowamy tej kolejności istnieje ryzyko, że zahaczymy supeł, pociągniemy go i sprawimy psu ból. Bardzo trzeba dbać o to, żeby pies podczas zabiegów pielęgnacyjnych czuł się pewnie i nie stracił zaufania do właściciela.

 
Prowadzimy szczotkę najpierw z włosem a potem pod włos dla nadania sierści objętości i puszystości. Trzeba pamiętać, że nigdy nie wolno szczotkować na sucho, bo sierść się elektryzuje i niszczy, należy ją koniecznie spryskać odpowiednią odżywką do szczotkowania. W tym przypadku musi to być specjalna odżywka dla białej sierści. Przy jej zakupie trzeba się zawsze upewnić czy nie zawiera olejku norkowego, który dla białych psów się nie nadaje, bo w krótkim czasie spowoduje zżółkniecie sierści.

Po dokładnym wyszczotkowaniu przeczesujemy sierść niezbyt gęstym grzebieniem, żeby upewnić się, że została całkowicie rozplątana. Grzebień prowadzimy powoli, prostopadle do ciała psa, żeby po napotkaniu jakiegoś przeoczonego supła nie zahaczyć go i nie sprawić psu bólu.

Przy zaniedbanej sierści lub tzw "gruntownych porządkach" najwygodniej po pełnym atrakcji spacerze ułożyć psa na boku, na miękkim kocu, grzbietem w kierunku właściciela i rozczesywać jego sierść warstwa po warstwie. Wydzielamy grzebieniem poprzeczną warstwę owłosienia, pozostałe warstwy podpinamy klipsami. Rozczesywaną warstwę spryskujemy odżywką rozplątującą i bardzo dokładnie ją rozczesujemy. Następnie oddzielamy kolejną warstwę, spryskujemy, rozczesujemy i tak aż do końca. Potem rozczesujemy sierść na kończynach, również w ten sam sposób. Jeśli robimy to delikatnie jest duża szansa, że pies będzie leżał spokojnie i najprawdopodobniej zaśnie. Smakołyk za dobre zachowanie zawsze będzie mile widziany.
 

Kąpiel


Ch.PL.Mł.Ch.PL YES YES YES from Pinefields ,Mł.Ch.PL ISMINE
du castel de la roche aux fees i Mł.Ch.PL Miriam’s joy ROXY

Przed przystąpieniem do kąpieli sierść musi być bardzo dokładnie rozczesana i wszystkie supły rozplątane, bo pod wpływem wody ulegną zacieśnieniu i nie da się ich bez strat rozczesać. Sprawdzamy i czyścimy uszy, upewniamy się czy w opuszkach łap nie ma filców i jeśli są, trzeba je delikatnie rozplatać lub w ostateczności porozcinać wzdłuż małymi, ostro zakończonymi nożyczkami.

Cotona kąpie się co najmniej dwa razy w miesiącu. Pies ma bardzo gęstą sierść, dlatego przy myciu trzeba zwrócić uwagę na to, żeby woda dotarła aż do skóry. Ugniatanie jej ręką w miejscu, na które kierujemy strumień wody bardzo ułatwia równomierne zmoczenie. Ta sama zasada obowiązuje również przy płukaniu, ugniatanie sierści pomaga szybciej wypłukać szampon. Woda lepiej przenika sierść, jeśli końcówkę prysznica trzymamy bardzo blisko ciała, wylewana z dużej odległości odbija się od sierści i powoduje, że szampon dłużej się pieni.
 

Mł.Ch.PL Au Clair de la Lune ELYSEE


Psa myjemy zawsze dwukrotnie odpowiednio rozcieńczonym szamponem a potem bardzo dokładnie płuczemy, również pod brzuchem, gdzie spływa powstała w czasie kąpieli piana. Używamy szamponów pielęgnacyjnych dostosowanych rodzaju lub aktualnych potrzeb sierści. Przy zdrowej sierści będzie to np. szampon dla psów długowłosych, w przypadku przesuszenia włosa lub problemów skórnych szampon regenerujący. Jeśli barwa sierści nie jest czysto biała, do pierwszego mycia można zastosować szampon intensyfikujący biel a do drugiego odpowiedni szampon pielęgnacyjny. Przy bardzo zażółconej sierści, przed wystawą, można dwukrotnie zastosować ten sam szampon intensyfikujący kolor.

Szampon konieczne trzeba rozcieńczyć, bo skondensowany wcale nie myje lepiej, za to jego nadmiar bardzo trudno wypłukać. Ze względu na wyjątkową skłonność do filcowania, dla cotona stopień rozcieńczenia szamponu powinien być jeszcze większy, niż dla jakiejkolwiek innej rasy. Pamiętajmy, że rozcieńczamy tylko tyle, ile tego dnia zużyjemy, zmieszanego z wodą nie można przechowywać, bo z czasem traci właściwości myjące. Dwukrotnie umytą i dokładnie wypłukaną sierść delikatnie odciskamy ręcznikiem. Następnie nakładamy na 2 -3 minuty balsam-odżywkę, dzięki niej sierść da się łatwo rozczesać a poza tym będzie się mniej plątała i filcowała i dłużej pozostanie czysta.

Na zakończenie sierść dokładnie spłukujemy, również pod brzuchem, gdzie spływa pozostała po kąpieli piana. Odciskamy ją bez pocierania ręcznikiem z nadmiaru wody a dopiero potem pozwalamy psu żeby się wytrzepał. Bardzo ważne jest dokładne wysuszenie, warto zadać sobie trochę trudu i maksymalnie odcisnąć wilgoć przy pomocy ręczników, bo o tyle krócej będzie trwało suszenie suszarką. Gęsta sierść schnie bardzo długo a niedosuszenie jest niebezpieczne, bo może spowodować jej sfilcowanie i zaparzenie się skóry.

W czasie suszenia spryskujemy sierść odżywką w aerozolu (dla białej sierści) i odpowiednio przy pomocy szczotki podczesujemy ją pod włos, żeby nadać jej objętości. Małe przerwy w suszeniu pozwolą złapać oddech i psu i jego właścicielowi, a sierść w tym czasie będzie mogła odparować. W letni dzień możemy w tym czasie wyjść na spacer, trzymając oczywiście psa na smyczy, żeby się nam w czymś nie wytarzał, co bezpośrednio po kąpieli robi zazwyczaj ze szczególną dokładnością. Na zakończenie suszenia zmniejszamy temperaturę suszarki, żeby wychłodzić sierść i zamknąć łuski włosów. Jeśli pies ma być wystawiany, nie może się położyć, dopóki sierść jest jeszcze ciepła bezpośrednio po suszeniu, bo brzydko się spłaszczy i pozagniata.

 

Problemy i zabiegi specjalne

Przełomowym momentem jest wymiana sierści szczenięcej na dorosłą, która ma miejsce w okresie od 7-go do 14-go miesiąca życia. Właściciel zwykle wpada w panikę, bo włos robi się bardzo gęsty i zaczyna się niemiłosiernie filcować. Do tego, żeby luźny supeł zamienił się w zbity filc, nie trzeba zazwyczaj więcej niż około tygodnia. 

Jeśli w tym czasie pies będzie naprawdę często, nawet codziennie szczotkowany, jest duża szansa, że uda nam się sukcesywnie wyczesać całą martwą szczenięcą sierść i nie zubożyć nowego, dorosłego włosa. Warto również pamiętać o tym, że największym sprzymierzeńcem kołtunów jest wilgoć. Wystarczy psa wykąpać bez uprzedniego rozczesania supłów, pozostawić mokrą sierść po kąpieli lub wyjść z psem na deszcz, a potem nie wysuszyć sierści, żeby powstał jeden wielki filc, który da się usunąć jedynie przy pomocy nożyczek lub maszynki. A jak to wygląda, można zobaczyć na zdjęciu. Każdy groomer na w swojej kolekcji taki skalp.

Największym problemem przy pielęgnacji cotona jest plątanie i filcowanie się sierści. Jeśli jednak będziemy regularnie stosować odpowiednie środki pielęgnacyjne, kąpać psa raz na dwa tygodnie (zawsze z użyciem balsamu po kąpieli) i szczotkować 2-3 razy w tygodniu (zawsze z odżywką w aerozolu), nigdy nie będzie miał sfilcowanej sierści. Regularna pielęgnacja zabiera nieporównanie mniej czasu niż mozolne rozsupływanie splątanej sierści. Jeśli w trakcie szczotkowania trafimy na supeł, trzeba go obficie spryskać odżywką rozplątującą, delikatnie rozluźnić palcami a następnie rozczesać ustawionym na sztorc grzebieniem. O tym, jak to zrobić w zakładce Problemy z sierścią–supły i filce.

Po mocno nasłonecznionym lecie, po zimie, chorobach, macierzyństwie i zawsze wtedy, kiedy włos zaczyna być suchy i odstający potrzebna jest odpowiednia kuracja regenerująca, która pozwoli przywrócić sierści elastyczność i połysk. Więcej na ten temat w zakładce Problemy z sierścią-przesuszenie sierści.

Bardzo dużym problemem białych psów jest tendencja do powstawania żółtych zacieków w kącikach oczu oraz na brodzie. Te miejsca wymagają szczególnej uwagi oraz bardzo regularnego przemywania specjalnym preparatem, który zapobiega powstawaniu zażółceń. Jak sobie z tym radzić piszemy w zakładce Problemy z sierścią-Zażółcenia białej i jasnej sierści
 

ostrzyżony jest równie piękny jak w długim włosie

Cotony są bardzo wrażliwe na ugryzienie pchły. Najlepiej psa odpowiednio zabezpieczyć przeciw tym pasożytom, jeśli już jednak coś złapie - trzeba go natychmiast wyczesać i spryskać preparatem przeciwpchelnym. Bywa, że z powodu jednej pchły pies potrafi w swojej cennej sierści zrobić prawdziwe spustoszenie.
 


Czystość bez kąpieli

Zdarza się, że z jakichś względów nie możemy psa wykąpać, a jego sierść zaczyna być brudna. Możliwość wyczyszczenia jej na sucho jest wówczas prawdziwym wybawieniem. Najlepiej zrobić to przy pomocy specjalnych pudrów czyszczących. Najwygodniejszy jest puder w aerozolu, bo można go bardzo łatwo i równomiernie rozprowadzić na sierści. Odchylamy ją ręką warstwa po warstwie i spryskujemy dobrze wymieszanym pudrem z odległości około 20 cm. Następnie delikatnie rozprowadzamy go na sierści i pozostawiamy na kilka minut. Na zakończenie bardzo dokładnie szczotkujemy psa z włosem i pod włos. Sierść jest czysta, pachnąca i bardziej puszysta. Trzeba sobie jednak zdawać sprawę z tego, że puder nie nadaje się do stałego użytku, coton powinien być przede wszystkim regularnie kąpany.

Uwaga: pojemnik z pudrem trzeba zawsze odwrócić do góry dnem i przez chwilę energicznie wstrząsać, żeby dobrze wymieszać jego zawartość. Puder jest w zawiesinie i jeśli go dłużej nie używamy, osiada na dnie pojemnika.


Ch.PL Waga Waga Pinefields



Higiena

Oprócz sierści, regularnej pielęgnacji wymagają także oczy, uszy, zęby, pazury, łapy i gruczoły okołoodbytowe. Wskazówki jak je pielęgnować znajdują się tutaj.



Jak dobrać akcesoria oraz kosmetyki do potrzeb i rodzaju sierści:



Int.Ch.Multi.Ch.Zw.Świata 2013,Zw.Europy 2010 Cotonbrie Cavalli Just Cavalli


Jeśli pies ma być wystawiany, jego sierść powinna być od pierwszych miesięcy życia ze szczególną starannością pielęgnowana. Musi być dokładnie szczotkowana i rozplątywana, nie można sobie pozwolić na przeoczenie choćby najmniejszego supła. Do pielęgnacji tego rodzaju owłosienia najlepiej nadaje się niezbyt gęsta szczotka włosiana lub włosiano-nylonowa, szczotka druciana (szpilkowa) oraz dobrej jakości grzebienie o różnym rozstawie zębów.

Szata psa wystawowego musi być w idealnej kondycji. Żeby ją chronić niektóre partie owłosienia trzeba na co dzień spinać przy pomocy specjalnych gumek do papilotów:
  • grzywka, bo na wystawę nie może być skrócona, a opuszczona drażni gałkę oczną i może spowodować stan zapalny
  • po bokach kufy, żeby uniknąć zażółcenia w czasie jedzenia i picia, dlatego przy takim włosie najlepsza jest dobra sucha karma
  • na pośladkach w okolicy odbytu oraz w okolicy genitaliów, bo nic tak trwale nie brudzi i nie filcuje sierści jak mocz. U psa wystawowego warto sprawdzić w którym miejscu pies moczy sobie sierść przy siusianiu i na spacerze odpowiednio podpinać ją na boki.
Trzeba pamiętać, że identycznie jak przy papilotach, tych gumek również nie można ściągać, bo wyrywa się przy tym dużo włosa, za każdym razem należy je przeciąć ostro zakończonymi nożyczkami i założyć nowe. Dobrze jest również za każdym razem zakładać je w trochę innym miejscu, żeby nie spowodować trwałego zagniecenia na sierści. 

Przed wystawą sierść trzeba bardzo dokładnie rozczesać. Sadzamy psa tyłem i grzebieniem ze szpikulcem robimy równy przedziałek począwszy od guza potylicznego aż do ogona. Rozczesujemy sierść na boki. Teraz kładziemy psa na boku, na wyłożonym miękkim kocem stole tak, żeby mieć przed oczami jego grzbiet. Siadamy wygodnie na krześle i zabieramy się do dzieła.

CARISMA Batiskaj

Postępujemy podobnie jak to zostało już opisane w punkcie "szczotkowanie". Począwszy od grzbietu oddzielamy warstwę włosa, dokładnie ją rozczesujemy i jeśli trzeba, rozplątujemy supły. Rozczesane pasmo zaczesujemy szczotką do siebie, w kierunku wyczesanego uprzednio przedziałka. Oddzielamy następną warstwę, rozczesujemy ją i przeczesujemy w tę samą stronę. Potem następna warstwa, aż do spodu tułowia. Teraz grzebieniem przeczesujemy cały włos w dół, zachęcamy psa by wstał i położył się identycznie jak poprzednio, ale na drugim boku. W ten sam sposób rozczesujemy druga stronę. Potem już na stojąco dokładnie czeszemy głowę, przedpiersie, tył i ogon.

Nie czekając do następnego dnia kąpiemy psa starając się nie poplątać sierści. Dwa razy szampon intensyfikujący biel lub proteinowy, potem odżywka, tym razem może być zwiększająca objętość sierści a na koniec suszenie niezbyt gorącą suszarką. Do czasu, kiedy sierść wyschnie i wystygnie, pies nie może się położyć, bo jego włos spłaszczy się i pozagniata.


BAKARAT Cobegarden


Po dokładnym rozczesaniu sierści przystępujemy do ostatecznej korekty:

1. Na głowie robimy przedziałek i symetrycznie rozczesujemy włos na boki, po obu stronach głowy. Nie wolno ich skracać, choć mogą częściowo przesłaniać oczy. Nie można ich również na wystawie podpinać.

2. Jeśli uszy są za krótkie, bardzo starannie rozczesujemy porastającą je sierść, żeby wydawały się jak najdłuższe. Włos zarastający wejście do kanału słuchowego musi być oczywiście delikatnie wydepilowany palcami.

3. Tułów zostawiamy w pełnym włosie, można go lekko skrócić degażówkami tylko wtedy, gdy jego długość wyraźnie przekracza 8 cm i psuje sylwetke psa

4. Ewentualne pojedyncze ciemne włosy depilujemy palcami uważając, żeby nie chwytać i nie usuwać sąsiednich włosów.

5. Ponieważ coton powinien mieć ”kocie łapy”, co oznacza, że mają być małe, okrągłe i zwarte, skracamy pazurki tak, żeby nie dotykały podłogi. Najlepiej zrobić to kilka dni przed wystawą, bo gdyby się zdarzyło przyciąć któryś z nich zbyt krótko, przez kilka dni zdąży się wygoić. Potem usuwamy sierść zarastającą przestrzenie między palcami i opuszkami, żeby nic nie powodował rozczapierzenia palców. Włos między opuszkami musi być wycięty, bo czasem w tym miejscu tworzy się zbity filc w który na dodatek coś się wkleja, uwiera przy chodzeniu a czasem nawet powoduje odleżynę. Trzeba to ostrożnie wyciąć małymi nożyczkami a skórę posmarować maścią leczniczą, żeby się wygoiła. Jest to bardzo ważne, bo pies może kuleć i nie będzie w stanie odpowiednio zaprezentować się w ruchu. Sierść wokół łapy przy samej ziemi obcinamy na okrągło tak, żeby linia cięcia wyglądała naturalnie i nie była widoczna.

6. Szczotkujemy sierść i jeśli trzeba robimy ostatni retusz usuwając niesforne, wystające włoski. Pies jest gotowy na wystawę. Poprzedniego dnia, lub rano w dniu wystawy, można zwiększyć objętość szaty przy pomocy pudru w aerozolu, który jednocześnie zintensyfikuje biel owłosienia. Pozostaje tylko, jeśli trzeba, zamaskować ewentualne plamy. O tym jak to zrobić w zakładce Wystawy-jak poprawić urodę-poprawianie koloru.

Jeśli wystawa odbywa się w hali, na gładkiej betonowej posadzce, pies może się ślizgać i mieć trudności z utrzymaniem równowagi. Istnieje specjalny balsam, który tworzy na opuszce warstewkę przeciwpoślizgową, zwiększa przyczepność i pozwala zlikwidować ten problem.


Przed wejściem na ring



Ch.Ro INDIA Des Sirenes Du Cap La Houssaye  
Ch.PL.Ro, Mł.Ch.PL CHANEL COCO Sleepy Hollow Ranch

Pół godziny wcześniej idziemy z psem na mały spacer, żeby się rozruszał i załatwił potrzeby fizjologiczne. Sierść będzie się wspaniale prezentowała, jeśli przed wejściem na ring dokładnie ją wyszczotkujemy i delikatnie, z odległości 20-25 cm spryskamy odżywką nabłyszczającą. Przed użyciem pojemnik z odżywką należy dobrze wstrząsnąć, żeby wymieszać jego zawartość. 

Od tego momentu, aż do wejścia na ring pies nie może się położyć. Jeśli z nim trochę w tym czasie pobiegamy wprawimy go w doskonały nastrój i będzie się lepiej wystawiał. Teraz już tylko sprawdzamy czy nie ma śpiochów w oczach, zakładamy elegancką, cienką ringówkę, po czym energicznym krokiem wchodzimy na ring.

Powodzenia!

Pamiętajmy:
  • wystawiając psa o tak obfitym owłosieniu trzeba mieć zawsze w kieszeni szczotkę, żeby w każdej chwili móc uporządkować rozwichrzoną, na przykład w czasie oglądania zębów, fryzurę. Jeśli jej nie używamy powinna być w kieszeni lub w przypiętej do paska małej torebce a nie w ręce, bo nie tylko przeszkadza, ale jeszcze na domiar złego może wplątać się w sierść
  • na białą ringówkę możemy sobie pozwolić tylko wtedy, kiedy pies ma idealnie białą sierść. W przeciwnym razie przy czysto białej ringówce sierść może wydawać się szara lub przyżółcona. Trzeba ją przyłożyć do sierści i sprawdzić.
 

Uwaga:

Regulamin wystaw psów rasowych precyzuje: „Zabronione jest traktowanie szaty, skóry i nosa jakimikolwiek środkami, które zmieniają ich strukturę, kolor lub stan. Dopuszcza się jedynie strzyżenie, trymowanie, czesanie i szczotkowanie.”

Wystawa jest konkursem piękności, nie da się ukryć, że większość psów jest przygotowywana przy pomocy różnego rodzaju kosmetyków i zabiegów podkreślających lub poprawiających urodę. Jest to wiedza bardzo pilnie strzeżona, zdobywa się ją przeważnie metodą prób i błędów, dlatego zdecydowaliśmy się początkującym wystawcom to i owo podpowiedzieć. Zajrzyjcie do zakładki "Wystawy-jak poprawić urodę?" Ilość odwiedzin na tych stronach dowodzi, że ten temat budzi bardzo duże zainteresowanie.

Decyzja: poprawiać czy nie poprawiać, należy wyłącznie do właściciela. Tym, którzy się na to decydują radzimy: każdą czynność wypróbujcie wcześniej i nabierzcie wprawy, kosmetyków używajcie w domu a nie na wystawie, zawsze dyskretnie i z umiarem.
 
Powrót

Skomentuj artykuł - napisz, jeśli chcesz poszerzyć zawarte w nim informacje lub podzielić się swoim doświadczeniem. Masz ciekawy tekst lub zdjęcia swojego autorstwa skontaktuj się z nami. Wszystkich chętnych do współpracy serdecznie zapraszamy!

E-mail: *
Treść: *

Prawa autorskie

Wszystkie ma- teriały publiko- wane w tym serwisie są chronione pra- wami autor- skimi. Kopiowanie całości lub części jest zabronione.
Projekt i wykonanie: Blueprint
Wszelkie prawa zastrzeżone dla piesporadnik.pl 2019
PiesPoradnik.pl ul. Grunwaldzka 487 B 80-309 Gdańsk

Zakaz kopiowania - wszystkie teksty, zdjęcia i materiały graficzne publikowane w tym portalu są chronione prawem autorskim i nie mogą być kopiowane.