Dzisiaj jest 29.03.2024
- Rasa - pochodzenie, rodowód
- OPIS RAS PSÓW od A do Z
- Kupno psa
- Adoptujemy psa ze schroniska
- Ekwipunek dla psa
- Wychowanie psa
- Problemy wychowawcze
- Szkolenie psa
- Pies w służbie człowieka
- Pies i prawo - obowiązki właściciela
- Charakter - tajniki psiej psychiki
- Agresja
- Jak zrozumieć psa ?
- Relacje psa z ludźmi i zwierzętami
- Żywienie według potrzeb
- Jak dobrze karmić ?
- Co warto wiedzieć o żywieniu
- Dodatki do psiej miski
- Ciekawostki na temat żywienia
- Jak dbać o oczy, uszy, zęby i ...
- Jak pielęgnować sierść
- PIELĘGNACJA SIERŚCI wg ras A-Z
- Problemy z psią sierścią
- Akcesoria do pielęgnacji sierści
- Dobór kosmetyków do rodzaju sierści
- Pies u fryzjera
- Wystawy psów rasowych
- Przygotowanie psa do wystaw
- Strategia wystawowa
- Wystawy - jak poprawić urodę ?
- Jedziemy po sukces
- Wsadzamy kij w mrowisko
- Spacer i rekreacja z psem
- Psie sporty
- Pies w podróży
- Wakacje z psem
- Wyjeżdżamy - a co z psem ?
- Pies w różnych miejscach i czasie
- Hodowla - rozród
- Sterylizacja - kastracja
- Profilaktyka zdrowotna
- Walka z pasożytami
- Pasożyty zewnętrzne
- Pasożyty wewnętrzne
- Jak pies zaraża się pasożytami ?
- Leczenie i profilaktyka
- Glista psia - Toxocara canis
- Tęgoryjec - Ancylostoma caninum
- Włosogłówka - Trichuris vulpis
- Robaczyca serca - Dirofilariosa
- Tasiemiec psi - Dipylidium caninum
- Tasiemiec bąblowcowy - Echinococcus granulosus
- Kokcydioza - Coccidiosis canum
- Lamblioza - Giardia intestinalis
- Choroby psów
- Pomoc w nagłych wypadkach
- Opieka nad chorym psem
- Problemy starszego wieku
- Słownik pojęć kynologicznych
- Książki, które warto przeczytać
- Ciekawostki na temat psów
- Opinie na temat karm MILLS FARM
Chart rosyjski borzoj
Wybierz inną rasę
![](/library/Image/pielegnacja wedlug ras/symbol_pielegnacja3(1).jpg)
Umaszczenie: możliwe są połączenia wszystkich kolorów ale nigdy nie z niebieskim, brązowym (czekoladowym) oraz wszystkimi pochodnymi tych kolorów. Wszystkie kolory mogą być jednolite lub w łaty. Frędzle, portki i pióro na ogonie są wyraźnie jaśniejsze od podstawowego tła maści. Przy kolorach z nalotem typowa jest czarna maska.
Chart rosyjski ma piękną szatę, chyba najbardziej ozdobną ze wszystkich chartów, oprócz oczywiście charta afgańskiego, ale także znacznie mniej kłopotliwą w pielęgnacji. Mimo, że nie ma aż tak długiego owłosienia jak chart afgański, wymaga bardzo systematycznego szczotkowania, bo jego włos ma tendencję do plątania i filcowania. Jeśli jednak jego właściciel potrafi tak zorganizować sobie czas, żeby pies był regularnie szczotkowany i kąpany, nigdy nie będzie miał problemów ze sfilcowaną sierścią. Na przestrzeni lat chart rosyjski bardzo się zmienił, niegdyś uczestnik łowów i bezwzględny zabójca, dziś jest ozdobą wystaw, na których z powodu swojego majestatycznego wyglądu i pięknej szaty zawsze budzi powszechne zainteresowanie i zachwyt.
Dla charta rosyjskiego najważniejszym zabiegiem pielęgnacyjnym jest szczotkowanie, do którego jak najwcześniej trzeba psa przyzwyczaić. Musi je nie tylko zaakceptować, ale nawet polubić, wtedy zabierze nam niewiele czasu i nie będzie żadnym problemem. Trzeba pamiętać, że jedno nerwowe szarpnięcie może spowodować, że pies się zrazi do szczotki i na jej widok szczotki będzie uciekał i chował się po kątach.
Od momentu przybycia szczeniaka do nowego domu między nim a jego panem musi zapanować atmosfera pełnego zaufania i zrozumienia: pies powinien pogodzić się z faktem, że przez całe swoje życie będzie musiał poddawać się zabiegom pielęgnacyjnym, pan musi sobie zdać sprawę z tego, że tylko i wyłącznie od niego zależy, czy te zabiegi będą dla obu stron przyjemnością czy też udręką. Podstawą sukcesu jest bardzo wczesne, cierpliwe przyzwyczajanie psa do wszystkich, niezbędnych zabiegów pielęgnacyjnych. Cierpliwość, pochwały i nagrody w postaci ulubionych smakołyków niewątpliwie pomagają ten cel osiągnąć.
Ze wszystkich akcesoriów pielęgnacyjnych, przy tym typie owłosienia najważniejsza jest szczotka, a dokładnie dwie szczotki. Jako pierwszą powinniśmy kupić szczotkę włosianą i zacząć używać ją jak najwcześniej, już około szóstego tygodnia życia. Warto w nią zainwestować, bo będzie służyła przez wiele lat. W momencie, kiedy w miejsce szczenięcego puchu zacznie pojawiać się dorosła sierść, potrzebna będzie druga szczotka, druciana, do rozczesywania frędzli. Trzeba sprawdzić, czy jej końce są idealnie gładko zakończone (bez kapturków), nie mogą drapać, ani tym bardziej kaleczyć skóry. Nie mogą również wyrywać włosa. Wielkość obydwu szczotek powinna być dopasowana do wielkości psa. Warto zaopatrzyć się także w dobrej jakości, średnio gesty, metalowy grzebień.
Borzoja szczotkuje się średnio dwa razy w tygodniu, natomiast psy, które lubią buszować po parku lub lesie, nawet codziennie. Wczepione we włosy patyki i trawy usuwamy palcami, bo w ten sposób nie wyrywa się włosa. Szczotkowanie zaczynamy zawsze od dokładnego przeglądu sierści, potem rozczesujemy wszystkie frędzle, zaczynając od końców do nasady włosa. W ten sposób nie przeoczymy żadnego supła, o który w czasie szczotkowania moglibyśmy zahaczyć i sprawić psu ból. Pamiętajmy, że nigdy nie wolno szczotkować na sucho, bo włos się łamie i niszczy. Już w czasie rozczesywania spryskujemy sierść specjalną odżywką zawierającą olejki roślinne, która ułatwia szczotkowanie, zapobiega elektryzowaniu się, plątaniu i filcowaniu się sierści.
Długą sierść czesze i szczotkuje się zawsze z włosem, a nie pod włos. Często popełnianym błędem jest szczotkowanie po wierzchu, co powoduje, że przy skórze pozostają supły, które po pewnym czasie mogą przekształcić się w filce. Najbardziej podatne na filcowanie miejsca to: za uszami, pod pachami i na ogonie.
![](/library/Image/pielegnacja wedlug ras/chart rosyjski borzoj-0313 v2.jpg)
Psa wstawiamy do wanny na antypoślizgową podkładkę i dokładnie moczymy sierść ciepłą wodą. Nakładamy odpowiednio rozcieńczony szampon, rozprowadzamy go na całej sierści i myjemy, a raczej wyciskamy bardzo delikatnie, unikając energicznego szorowania, które sprzyja plątaniu się włosa. Szampon konieczne trzeba rozcieńczyć, bo skondensowany wcale nie myje lepiej, za to jego nadmiar trudniej wypłukać. Pamiętajmy, że rozcieńczamy tylko tyle, ile tego dnia zużyjemy, szamponu zmieszanego z wodą nie można przechowywać, bo z czasem traci właściwości myjące.
Myjemy zawsze dwukrotnie, specjalnym szamponem przeznaczonym dla psów długowłosych i za każdym razem dokładnie spłukujemy, również pod brzuchem, bo tam spływa najwięcej piany. Jeśli mamy problem z kolorem do pierwszego mycia możemy zastosować szampon intensyfikujący tę barwę, która wymaga poprawienia, a do drugiego szampon dla psów długowłosych. Po dokładnym spłukaniu i odciśnięciu sierści ręcznikiem nakładamy balsam-odżywkę, równomiernie ją rozprowadzamy i pozostawiamy na 3-5 minut. Odżywka jest niezbędna, ponieważ ułatwia rozczesywanie, odbudowuje lipoproteinową otoczkę włosa, odżywia, uelastycznia włos i skutecznie zapobiega jego plątaniu i filcowaniu. Na koniec odciskamy sierść dobrze wchłaniającymi wilgoć ręcznikami i suszymy letnią suszarką, szczotkując zgodnie z kierunkiem włosa. Jeśli w trakcie suszenia spryskamy ją odżywką do szczotkowania nie będzie się elektryzowała i plątała.
Czystość bez kąpieli
Psy długowłose kąpie się na tyle często, że zazwyczaj nie ma potrzeby czyszczenia ich sierści między kąpielami. Jeśli jednak z jakichś względów kąpiel jest niewskazana lub nie mamy na nią czasu, można przywrócić sierści czystość przy pomocy specjalnego lotionu. Najlepiej naciągnąć warstewkę waty na włosianą lub drucianą szczotkę, zwilżyć ją lotionem i wyszczotkować sierść. Brud pozostanie na wacie, a szata po wyschnięciu będzie pachnąca i czysta.
Higiena
Oprócz sierści, regularnej pielęgnacji wymagają także oczy, uszy, zęby, pazury, łapy oraz gruczoły okołoodbytowe. Wskazówki jak je pielęgnować znajdują się tutaj.
![](/library/Image/pielegnacja wedlug ras/symbol_przygotowanie_do_wystaw3.jpg)
Przed wystawą trzeba bardzo dokładnie rozczesać sierść i dokonać odpowiedniej korekty.
Przygotowanie do wystawy ma na celu podkreślić anatomię głowy tak, żeby wydawała się jak najbardziej smukła. Włos powinien być idealnie gładki i przylegający, odstające martwe włoski trzeba wyskubać palcami. Sierść na uszach można wyraźnie skrócić, lub pozostawić je w półdługim, falującym, ale nieprzesadnie obfitym włosie. Żeby się ładnie prezentowały, trzeba je dokładnie wyczesać a następnie wyrównać nożyczkami degażującymi. Jeśli włos na szyi jest zbyt obfity i powoduje że szyja jest za mocna, dla nadania jej smukłości można go odrobinę zdegażować.
![](/library/Image/pielegnacja wedlug ras/chart rosyjski borzoj-0312.jpg)
Przed wystawą koniecznie trzeba psa wykąpać, bo zakurzona i przetłuszczona sierść jest zszarzała, matowa i nie dodaje mu urody. Gdyby któryś z kolorów nie był dostatecznie wyrazisty, można do kilku poprzedzających wystawę kąpieli użyć szamponu intensyfikującego barwę, która wymaga poprawienia.
Bardzo ważne jest nałożenie po kąpieli dobrego balsamu dla długiej sierści, który spowoduje, że włos będzie się ładnie układał. Przed wystawą, nawet w upalne lato psa trzeba wysuszyć i wymodelować jego sierść suszarką, w przeciwnym razie będzie sterczała na wszystkie strony. Bezpośrednio po wysuszeniu pies nie powinien się położyć, bo ciepła sierść brzydko się pozagniata. Przy poprzednich kąpielach warto zaobserwować ile dni po kąpieli sierść prezentuje się najlepiej. Jednego psa trzeba wykąpać dzień przed wystawą, innego kilka dni wczesniej.
Nie wolno zapominać o łapach. Jeśli pies nie ściera sobie pazurów w sposób naturalny, powinny być obcięte tak, żeby nie dotykały podłogi. Najlepiej zrobić to kilka dni przed wystawą, bo gdyby się zdarzyło przyciąć któryś z nich zbyt krótko, zdąży się wygoić. Włos między opuszkami palców musi być wycięty, czasem w tym miejscu tworzy się zbity filc, który uwiera przy chodzeniu i powoduje odleżynę. Trzeba go ostrożnie wyciąć, a skórę posmarować maścią leczniczą, żeby sie wygoiła. Jest to bardzo ważne, bo pies może kuleć i nie będzie w stanie odpowiednio zaprezentować się w ruchu. Jeśli wystawa odbywa się w hali, na gładkiej betonowej posadzce, pies może się ślizgać i mieć trudności z utrzymaniem równowagi. Istnieje specjalny balsam, który tworzy na opuszce warstewkę przeciwpoślizgową, zwiększa przyczepność i pozwala zlikwidować ten problem.
Pół godziny wcześniej idziemy z psem na mały spacer, żeby się rozruszał i załatwił potrzeby fizjologiczne. Sierść będzie się wspaniale prezentowała, jeśli przed wejściem na ring wyszczotkujemy ją miękką włosianą szczotką i delikatnie, z odległości 20-25 cm spryskamy odżywką nabłyszczającą. Ten prosty zabieg pozwoli pogłębić kolor i nadać psu elegancji. Od tego momentu, aż do wejścia na ring nie powinien się położyć, żeby nic nie poprzyczepiało mu się do sierści. Jeśli z nim trochę w tym czasie pobiegamy, wprawimy go w doskonały nastrój i będzie się lepiej wystawiał. Teraz już tylko sprawdzamy czy nie ma śpiochów w oczach, zakładamy stonowaną z barwą sierści, cienką ringówkę, po czym energicznym krokiem wchodzimy na ring.
Powodzenia!
Uwaga: wystawiając psa o tak dekoracyjnym owłosieniu trzeba mieć na ringu szczotkę, którą w każdej chwili będzie można przeczesać i uporządkować rozwichrzoną sierść. Powinna być w kieszeni, lub w specjalnej przypiętej do pasa torebce a nie w ręce, bo przy odrobinie nieuwagi może wplątać się w sierść.
Powrót
![](/library/Image/pielegnacja wedlug ras/symbol_pielegnacja3(1).jpg)
![](/library/Image/pielegnacja wedlug ras/chart rosyjski borzoj-0311.jpg)
Zgodnie ze wzorcem
Sierść charta rosyjskiego powinna być miękka i sprężysta w dotyku, falista lub tworząca krótkie pierścienie, ale nigdy drobne, zwarte loczki. Na głowie, uszach i kończynach włos jest satynowy, krótki, przylegający do ciała. Na tułowiu niejednakowej długości, dość długi, falisty, w okolicach łopatek i na zadzie tworzy drobniejsze pierścienie, na bokach i udach jest krótszy. Włos tworzący frędzlę pod klatką piersiową, portki, pióro na ogonie jest wyraźnie dłuższy. Natomiast na szyi znacznie gęstszy i bardziej obfity.Umaszczenie: możliwe są połączenia wszystkich kolorów ale nigdy nie z niebieskim, brązowym (czekoladowym) oraz wszystkimi pochodnymi tych kolorów. Wszystkie kolory mogą być jednolite lub w łaty. Frędzle, portki i pióro na ogonie są wyraźnie jaśniejsze od podstawowego tła maści. Przy kolorach z nalotem typowa jest czarna maska.
Pielęgnacja sierści
Chart rosyjski ma piękną szatę, chyba najbardziej ozdobną ze wszystkich chartów, oprócz oczywiście charta afgańskiego, ale także znacznie mniej kłopotliwą w pielęgnacji. Mimo, że nie ma aż tak długiego owłosienia jak chart afgański, wymaga bardzo systematycznego szczotkowania, bo jego włos ma tendencję do plątania i filcowania. Jeśli jednak jego właściciel potrafi tak zorganizować sobie czas, żeby pies był regularnie szczotkowany i kąpany, nigdy nie będzie miał problemów ze sfilcowaną sierścią. Na przestrzeni lat chart rosyjski bardzo się zmienił, niegdyś uczestnik łowów i bezwzględny zabójca, dziś jest ozdobą wystaw, na których z powodu swojego majestatycznego wyglądu i pięknej szaty zawsze budzi powszechne zainteresowanie i zachwyt.
Szczotkowanie
Dla charta rosyjskiego najważniejszym zabiegiem pielęgnacyjnym jest szczotkowanie, do którego jak najwcześniej trzeba psa przyzwyczaić. Musi je nie tylko zaakceptować, ale nawet polubić, wtedy zabierze nam niewiele czasu i nie będzie żadnym problemem. Trzeba pamiętać, że jedno nerwowe szarpnięcie może spowodować, że pies się zrazi do szczotki i na jej widok szczotki będzie uciekał i chował się po kątach. Od momentu przybycia szczeniaka do nowego domu między nim a jego panem musi zapanować atmosfera pełnego zaufania i zrozumienia: pies powinien pogodzić się z faktem, że przez całe swoje życie będzie musiał poddawać się zabiegom pielęgnacyjnym, pan musi sobie zdać sprawę z tego, że tylko i wyłącznie od niego zależy, czy te zabiegi będą dla obu stron przyjemnością czy też udręką. Podstawą sukcesu jest bardzo wczesne, cierpliwe przyzwyczajanie psa do wszystkich, niezbędnych zabiegów pielęgnacyjnych. Cierpliwość, pochwały i nagrody w postaci ulubionych smakołyków niewątpliwie pomagają ten cel osiągnąć.
Ze wszystkich akcesoriów pielęgnacyjnych, przy tym typie owłosienia najważniejsza jest szczotka, a dokładnie dwie szczotki. Jako pierwszą powinniśmy kupić szczotkę włosianą i zacząć używać ją jak najwcześniej, już około szóstego tygodnia życia. Warto w nią zainwestować, bo będzie służyła przez wiele lat. W momencie, kiedy w miejsce szczenięcego puchu zacznie pojawiać się dorosła sierść, potrzebna będzie druga szczotka, druciana, do rozczesywania frędzli. Trzeba sprawdzić, czy jej końce są idealnie gładko zakończone (bez kapturków), nie mogą drapać, ani tym bardziej kaleczyć skóry. Nie mogą również wyrywać włosa. Wielkość obydwu szczotek powinna być dopasowana do wielkości psa. Warto zaopatrzyć się także w dobrej jakości, średnio gesty, metalowy grzebień.
Borzoja szczotkuje się średnio dwa razy w tygodniu, natomiast psy, które lubią buszować po parku lub lesie, nawet codziennie. Wczepione we włosy patyki i trawy usuwamy palcami, bo w ten sposób nie wyrywa się włosa. Szczotkowanie zaczynamy zawsze od dokładnego przeglądu sierści, potem rozczesujemy wszystkie frędzle, zaczynając od końców do nasady włosa. W ten sposób nie przeoczymy żadnego supła, o który w czasie szczotkowania moglibyśmy zahaczyć i sprawić psu ból. Pamiętajmy, że nigdy nie wolno szczotkować na sucho, bo włos się łamie i niszczy. Już w czasie rozczesywania spryskujemy sierść specjalną odżywką zawierającą olejki roślinne, która ułatwia szczotkowanie, zapobiega elektryzowaniu się, plątaniu i filcowaniu się sierści.
Długą sierść czesze i szczotkuje się zawsze z włosem, a nie pod włos. Często popełnianym błędem jest szczotkowanie po wierzchu, co powoduje, że przy skórze pozostają supły, które po pewnym czasie mogą przekształcić się w filce. Najbardziej podatne na filcowanie miejsca to: za uszami, pod pachami i na ogonie.
![](/library/Image/pielegnacja wedlug ras/chart rosyjski borzoj-0313 v2.jpg)
Kąpiel
Przed kąpielą sierść musi być zawsze bardzo dokładnie rozczesana i wszystkie splątania i filce usunięte, bo pod wpływem wody ulegną zacieśnieniu i będą dużo trudniejsze do rozczesania. Charta rosyjskiego powinno się kąpać raz w miesiącu. Nie jest prawdą, że kąpiel niszczy włos, pod warunkiem, że używamy dobrych kosmetyków, specjalnie opracowanych dla tego typu owłosienia. Nigdy nie wolno stosować szamponów przeznaczonych dla ludzi, w tym również dla niemowląt, bo mają zbyt wysokie pH, wysuszają i niszczą sierść.Psa wstawiamy do wanny na antypoślizgową podkładkę i dokładnie moczymy sierść ciepłą wodą. Nakładamy odpowiednio rozcieńczony szampon, rozprowadzamy go na całej sierści i myjemy, a raczej wyciskamy bardzo delikatnie, unikając energicznego szorowania, które sprzyja plątaniu się włosa. Szampon konieczne trzeba rozcieńczyć, bo skondensowany wcale nie myje lepiej, za to jego nadmiar trudniej wypłukać. Pamiętajmy, że rozcieńczamy tylko tyle, ile tego dnia zużyjemy, szamponu zmieszanego z wodą nie można przechowywać, bo z czasem traci właściwości myjące.
Myjemy zawsze dwukrotnie, specjalnym szamponem przeznaczonym dla psów długowłosych i za każdym razem dokładnie spłukujemy, również pod brzuchem, bo tam spływa najwięcej piany. Jeśli mamy problem z kolorem do pierwszego mycia możemy zastosować szampon intensyfikujący tę barwę, która wymaga poprawienia, a do drugiego szampon dla psów długowłosych. Po dokładnym spłukaniu i odciśnięciu sierści ręcznikiem nakładamy balsam-odżywkę, równomiernie ją rozprowadzamy i pozostawiamy na 3-5 minut. Odżywka jest niezbędna, ponieważ ułatwia rozczesywanie, odbudowuje lipoproteinową otoczkę włosa, odżywia, uelastycznia włos i skutecznie zapobiega jego plątaniu i filcowaniu. Na koniec odciskamy sierść dobrze wchłaniającymi wilgoć ręcznikami i suszymy letnią suszarką, szczotkując zgodnie z kierunkiem włosa. Jeśli w trakcie suszenia spryskamy ją odżywką do szczotkowania nie będzie się elektryzowała i plątała.
Czystość bez kąpieli
Psy długowłose kąpie się na tyle często, że zazwyczaj nie ma potrzeby czyszczenia ich sierści między kąpielami. Jeśli jednak z jakichś względów kąpiel jest niewskazana lub nie mamy na nią czasu, można przywrócić sierści czystość przy pomocy specjalnego lotionu. Najlepiej naciągnąć warstewkę waty na włosianą lub drucianą szczotkę, zwilżyć ją lotionem i wyszczotkować sierść. Brud pozostanie na wacie, a szata po wyschnięciu będzie pachnąca i czysta. Higiena
Oprócz sierści, regularnej pielęgnacji wymagają także oczy, uszy, zęby, pazury, łapy oraz gruczoły okołoodbytowe. Wskazówki jak je pielęgnować znajdują się tutaj.![](/library/Image/pielegnacja wedlug ras/symbol_przygotowanie_do_wystaw3.jpg)
![](/library/Image/pielegnacja wedlug ras/chart rosyjski borzoj-0310 v2.jpg)
Przed wystawą trzeba bardzo dokładnie rozczesać sierść i dokonać odpowiedniej korekty.
Głowa
Przygotowanie do wystawy ma na celu podkreślić anatomię głowy tak, żeby wydawała się jak najbardziej smukła. Włos powinien być idealnie gładki i przylegający, odstające martwe włoski trzeba wyskubać palcami. Sierść na uszach można wyraźnie skrócić, lub pozostawić je w półdługim, falującym, ale nieprzesadnie obfitym włosie. Żeby się ładnie prezentowały, trzeba je dokładnie wyczesać a następnie wyrównać nożyczkami degażującymi. Jeśli włos na szyi jest zbyt obfity i powoduje że szyja jest za mocna, dla nadania jej smukłości można go odrobinę zdegażować.Tułów
Grzbiet i boki pokryte dość długim, jedwabistym, kręconym włosem i wymagają jedynie bardzo starannego rozczesania. Włos na szyi, klatce piersiowej oraz pod brzuchem jest jeszcze dłuższy niż na tułowiu i tworzy w tych miejscach bardzo ozdobne frędzle. Trzeba je najpierw wyszczotkować a następnie starannie wyczesać ustawionym prostopadle do skóry grzebieniem w taki sposób, żeby jego zęby przechodziły na druga stronę frędzli. Każdy supeł, na który natrafimy przy tym rozczesywaniu, musi być rozplątany. Dzięki temu mamy idealnie wyczesane frędzle, które delikatnie wyrównujemy nożyczkami degażującymi pamiętając o tym, że powinny wyglądać naturalnie i pozostać jak najdłuższe.Kończyny
Kończyny przednie z przedniej strony pokryte są krótkim włosem, pojedyncze odstające włosy depilujemy. Za to z tylnej strony tworzą się bardzo dekoracyjne frędzle. Trzeba je dokładnie wyczesać i wyrównać nożyczkami degażującymi w taki sposób, żeby wydawały się pełne a nie wystrzępione. Kończyny tylne w górnej części zdobią pokaźne portki, które powinny być wyczesane i jeśli są zbyt obfite lekko zdegażowane. Sierść z tylnej strony, poniżej stawu skokowego, powinna być wyrównana, przy czym linia cięcia musi być prostopadła do podłogi.Ogon
Ogon powinien być jak najdłuższy, zdarza się, że sięga do ziemi. Im bardziej jest owłosiony, tym lepiej, z tym, że włos powinien być jedwabisty. Po bardzo dokładnym rozczesaniu wyciągamy ogon do tyłu i trzymając go za ostatnie kręgi a nie za sierść, wystające włoski wyrównujemy nożyczkami tak, żeby sierść nie była wystrzępiona, ale pozostała jak najdłuższa.![](/library/Image/pielegnacja wedlug ras/chart rosyjski borzoj-0312.jpg)
Przed wystawą koniecznie trzeba psa wykąpać, bo zakurzona i przetłuszczona sierść jest zszarzała, matowa i nie dodaje mu urody. Gdyby któryś z kolorów nie był dostatecznie wyrazisty, można do kilku poprzedzających wystawę kąpieli użyć szamponu intensyfikującego barwę, która wymaga poprawienia.
Bardzo ważne jest nałożenie po kąpieli dobrego balsamu dla długiej sierści, który spowoduje, że włos będzie się ładnie układał. Przed wystawą, nawet w upalne lato psa trzeba wysuszyć i wymodelować jego sierść suszarką, w przeciwnym razie będzie sterczała na wszystkie strony. Bezpośrednio po wysuszeniu pies nie powinien się położyć, bo ciepła sierść brzydko się pozagniata. Przy poprzednich kąpielach warto zaobserwować ile dni po kąpieli sierść prezentuje się najlepiej. Jednego psa trzeba wykąpać dzień przed wystawą, innego kilka dni wczesniej.
Nie wolno zapominać o łapach. Jeśli pies nie ściera sobie pazurów w sposób naturalny, powinny być obcięte tak, żeby nie dotykały podłogi. Najlepiej zrobić to kilka dni przed wystawą, bo gdyby się zdarzyło przyciąć któryś z nich zbyt krótko, zdąży się wygoić. Włos między opuszkami palców musi być wycięty, czasem w tym miejscu tworzy się zbity filc, który uwiera przy chodzeniu i powoduje odleżynę. Trzeba go ostrożnie wyciąć, a skórę posmarować maścią leczniczą, żeby sie wygoiła. Jest to bardzo ważne, bo pies może kuleć i nie będzie w stanie odpowiednio zaprezentować się w ruchu. Jeśli wystawa odbywa się w hali, na gładkiej betonowej posadzce, pies może się ślizgać i mieć trudności z utrzymaniem równowagi. Istnieje specjalny balsam, który tworzy na opuszce warstewkę przeciwpoślizgową, zwiększa przyczepność i pozwala zlikwidować ten problem.
Przed wejściem na ring
![](/library/Image/rasy/CHART ROSYJSKI BORZOJ/image034.jpg)
Pół godziny wcześniej idziemy z psem na mały spacer, żeby się rozruszał i załatwił potrzeby fizjologiczne. Sierść będzie się wspaniale prezentowała, jeśli przed wejściem na ring wyszczotkujemy ją miękką włosianą szczotką i delikatnie, z odległości 20-25 cm spryskamy odżywką nabłyszczającą. Ten prosty zabieg pozwoli pogłębić kolor i nadać psu elegancji. Od tego momentu, aż do wejścia na ring nie powinien się położyć, żeby nic nie poprzyczepiało mu się do sierści. Jeśli z nim trochę w tym czasie pobiegamy, wprawimy go w doskonały nastrój i będzie się lepiej wystawiał. Teraz już tylko sprawdzamy czy nie ma śpiochów w oczach, zakładamy stonowaną z barwą sierści, cienką ringówkę, po czym energicznym krokiem wchodzimy na ring.
Powodzenia!
Uwaga: wystawiając psa o tak dekoracyjnym owłosieniu trzeba mieć na ringu szczotkę, którą w każdej chwili będzie można przeczesać i uporządkować rozwichrzoną sierść. Powinna być w kieszeni, lub w specjalnej przypiętej do pasa torebce a nie w ręce, bo przy odrobinie nieuwagi może wplątać się w sierść.
Powrót
Skomentuj artykuł - napisz, jeśli chcesz poszerzyć zawarte w nim informacje lub podzielić się swoim doświadczeniem. Masz ciekawy tekst lub zdjęcia swojego autorstwa skontaktuj się z nami. Wszystkich chętnych do współpracy serdecznie zapraszamy!