Australian kelpie

Wybierz inną rasę

Zgodnie ze wzorcem


Sierść australian kelpie jest średnio długa, przylegająca, krótsza na głowie, uszach i nogach, na spodzie tułowia nieco dłuższa. Zgodnie ze wzorcem powinna być dwuwarstwowa: twardy, nieprzemakalny, bardzo gęsty włos okrywowy, podszyty równie gęstym, krótkim oraz zwartym podszerstkiem. Na szyi może tworzyć niezbyt obfitą kryzę a na udach również niezbyt obfite portki. Na ogonie - szczotka. Sierść zbyt długa lub zbyt krótka jest wadliwa, prawidłowa długość na tułowiu to 2-3 cm.

Umaszczenie: czarne, czarne podpalane, czerwone, czerwone podpalane, czekoladowe, płowe i błękitne.

Pielęgnacja sierści

Pielęgnacja kelpie nie jest skomplikowana, pies nie wymaga żadnych specjalistycznych zabiegów pielęgnacyjnych. Dbałość o jego sierść sprowadza się w zasadzie do regularnego szczotkowania i utrzymywania jej w czystości i dobrej kondycji.

Szczotkowanie

Ze względu na wypadający martwy włos, psa trzeba szczotkować dwa razy w tygodniu twardą włosianą szczotką o dosyć gęstej szczecinie. Bardzo dobrze sprawdza się również szczotka gumowa o bardzo miękkich, elastycznych końcówkach, dostosowana wielkością do rozmiarów psa. Do wyczesania nadmiaru podszerstka najbardziej odpowiednia będzie szczotka metalowa typu slicker o gęstych gładko zakończonych drucikach.

Trzeba pamiętać, że psy gładkowłose szczotkuje się i czesze zawsze z włosem, ponieważ czesząc pod włos niszczy się sierść. Tak jak w przypadku innych psów, sierść kelpie przed szczotkowaniem zawsze trzeba spryskać specjalną odżywką, która ją zregeneruje i wzmocni. W okresie linienia, które ma miejsce dwa razy do roku, trzeba szczotkować psa częściej, nawet codziennie, żeby na bieżąco usuwać martwy włos i podszerstek.

Kąpiel

Australian kelpie

Psa kąpie się zazwyczaj wtedy, kiedy jest brudny, nie rzadziej jednak niż 4-6 razy w roku zwłaszcza, jeśli żyje w mieście. Choć często się sądzi, że kąpiel psa gładkowłosego nie jest konieczna, to pamiętać należy, że na sierści psa osiada nie tylko zwykły kurz, ale także mnóstwo różnego rodzaju środków chemicznych, które ją niszczą i wysuszają. Dlatego też psa trzeba kąpać, bo szampon je zmywa a balsam tworzy warstewkę ochronną przed ich agresywnym działaniem. Długotrwałe działanie środków chemicznych może spowodować problemy skórne: świąd, wypryski, stany zapalne.

Do kąpieli używamy szamponów pielęgnacyjnych dostosowanych do aktualnych potrzeb sierści. W przypadku przesuszenia lub problemów skórnych najbardziej odpowiedni będzie szampon regenerujący, w przypadku problemów z kolorem - szampon intensyfikujący barwę. Bardzo wskazane jest użycie po kąpieli balsamu-odżywki, choć tego rodzaju kosmetyk kojarzony jest raczej z psami długowłosymi. W tym przypadku chodzi o odżywienie i uelastycznienie włosa, bo to zapobiega jego przesuszeniu i wypadaniu.

Przed kąpielą dokładnie moczymy sierść. Końcówkę prysznica trzymamy zawsze blisko ciała psa zwłaszcza, kiedy trzeba wypłukać sierść po myciu szamponem. Strumień wody kierowany z większej odległości powoduje, że szampon dłużej się pieni i trudniej go wypłukać. Psa myjemy dwukrotnie a potem bardzo dokładnie płuczemy, również pod brzuchem, gdzie spływa powstała w czasie kąpieli piana. Szampon trzeba rozcieńczyć, bo skondensowany wcale nie myje lepiej, za to jego nadmiar bardzo trudno wypłukać. Pamiętajmy, że rozcieńczamy go tylko tyle, ile tego dnia zużyjemy, zmieszanego z wodą nie można zbyt długo przechowywać, bo traci właściwości myjące.

Dwukrotnie umytą i bardzo dokładnie wypłukaną sierść staranie odciskamy ręcznikiem i nakładamy na 2-3 minuty odżywkę regenerującą lub nawilżającą. Ponownie płuczemy. Po dokładnym wytarciu ręcznikiem (z włosem, a nie pod włos) pies jest praktycznie suchy, ale w chłodny dzień można dosuszyć sierść niezbyt gorącą suszarką.

Czystość bez kąpieli

Jeśli z jakichkolwiek względów kąpiel nie jest wskazana lub po prostu nie mamy na nią czasu, a pies zaczyna być szary od kurzu, możemy odświeżyć sierść bez użycia wody. Przecieramy ją frottową szmatką zwilżoną specjalnym lotionem, który ją odświeży i przywróci jej miły zapach. Można także naciągnąć warstwę waty na włosianą szczotkę, zwilżyć ją lotionem i dokładnie wyszczotkować psa, zmieniając w miarę potrzeby zabrudzoną watę na nową. Na koniec przecieramy sierść wilgotną szmatką, szczotkujemy i pies jest pachnący i czysty.


Higiena

Oprócz sierści, regularnej pielęgnacji wymagają także oczy, uszy, zęby, pazury, łapy i gruczoły okołoodbytowe. Wskazówki jak je pielęgnować znajdują się tutaj.


 

Australian kelpie ma gładką, przylegającą do ciała sierść. Przygotowanie do wystawy polega przede wszystkim na utrzymaniu jej w dobrej kondycji tak, żeby była lśniąca i zdrowa. Przed wystawą zawsze trzeba psa wykąpać, bo zakurzona i przetłuszczona sierść jest zszarzała, matowa i nie dodaje urody. Jeśli kolor nie jest dostatecznie wyrazisty, można do kilku poprzedzających wystawę kąpieli użyć szamponu intensyfikującego barwę.

Jeśli tuż przed wystawą pies ma dużo martwej sierści, która wystaje ponad włos okrywowy, trzeba ją dokładnie usunąć, bo na ringu, zwłaszcza w słońcu, będzie to widoczne. Często nie da się tego zrobić szczotką, wtedy przyda się gęsty trymer, którym trzeba delikatnie, z włosem „przedrapać” sierść na całym ciele. Dzięki temu stanie się gładka i przylegająca.

Ostateczny szlif najlepiej zrobić dwa dni przed wystawą. Chodzi tu przede wszystkim o uporządkowanie sierści i nadanie jej elegancji. Wszystkie miejsca, w których schodzi się rosnący z różnych kierunków włos powinny być delikatnie, z dużym wyczuciem wyrównane trymerem lub degażówkami. Zaczynamy od ucha wzdłuż szyi, wyrównujemy linie na klatce piersiowej, potem na kończynach przednich i tylnych a na końcu na pośladkach. Podbrzusze musi być pozbawione wystających włosów a znajdujący się na końcu siusiaka pędzel bardzo ostrożnie obcięty. O to akurat warto dbać bez względu na to czy pies jest wystawiany, bo zasychający na nim mocz bywa źródłem nieprzyjemnego zapachu. Ogon wyciągamy poziomo, szczotkujemy i długie, wystające włoski wyrównujemy nożyczkami degażującymi.

Nie wolno zapominać o łapach. Pazury powinny być obcięte tak, żeby nie dotykały podłogi. Najlepiej zrobić to tydzień przed wystawą, bo gdyby się zdarzyło przyciąć któryś z nich zbyt krótko, przez kilka dni zdąży się wygoić. Włos między opuszkami palców musi być wycięty, czasem w tym miejscu tworzy się zbity filc, który uwiera przy chodzeniu i powoduje odleżynę. Trzeba go ostrożnie wyciąć a skórę posmarować maścią witaminową, żeby się zagoiła. Jest to bardzo ważne, bo pies może kuleć i nie da się go dobrze zaprezentować w ruchu. Jeśli wystawa odbywa się w hali, na gładkiej betonowej posadzce, pies może się ślizgać i mieć trudności z utrzymaniem równowagi. Istnieje specjalny balsam, który tworzy na opuszce warstewkę przeciwpoślizgową, zwiększa przyczepność i pozwala zlikwidować ten problem

Pamiętajmy, żeby psa nie zatuczyć, choć w przypadku kelpie trzeba by się było bardzo o to postarać. Zbędne kilogramy udaje się czasem ukryć u psów z bardzo obfitą sierścią, u psów krótkowłosych każdy nadmiar tkanki tłuszczowej widać jak na dłoni. Nadwaga powoduje, że pies traci proporcje i elegancję, a na wystawie musi mieć nienaganną sylwetkę, biegać sprężyście i bez wysiłku, bo tylko wtedy można liczyć na sukces.


Przed wejściem na ring
 


Pół godziny wcześniej idziemy z psem na mały spacer, żeby się rozruszał i załatwił potrzeby fizjologiczne. Sierść będzie się wspaniale prezentowała, jeśli przed wejściem na ring wyszczotkujemy ją włosianą szczotką i delikatnie, z odległości 20 - 25 cm spryskamy odżywką nabłyszczającą. Przed użyciem odżywkę należy dobrze wstrząsnąć, bo olejki osadzają się na jej powierzchni. Sierść przecieramy zgodnie z kierunkiem wzrostu włosa irchą lub miękką szmatką dla na dania połysku. Ten prosty zabieg pozwoli pogłębić kolor i tak jak u kulturystów, uwydatnić muskulaturę psa, co sprawi, że spośród psów biegających po ringu będzie się zdecydowanie wyróżniał. Ogon wyczesujemy, żeby mu nadać objętości.

Od tego momentu, aż do wejścia na ring pies nie powinien się położyć, żeby nic mu sie nie przyczepuło do sierści. Jeśli z nim trochę w tym czasie pobiegamy wprawimy go w doskonały nastrój i będzie się lepiej wystawiał. Teraz już tylko sprawdzamy czy nie ma śpiochów w oczach, zakładamy stonowaną z barwą sierści ringówkę, po czym energicznym krokiem wchodzimy na ring.

Powodzenia!

Powrót

Skomentuj artykuł - napisz, jeśli chcesz poszerzyć zawarte w nim informacje lub podzielić się swoim doświadczeniem. Masz ciekawy tekst lub zdjęcia swojego autorstwa skontaktuj się z nami. Wszystkich chętnych do współpracy serdecznie zapraszamy!

E-mail: *
Treść: *

Prawa autorskie

Wszystkie ma- teriały publiko- wane w tym serwisie są chronione pra- wami autor- skimi. Kopiowanie całości lub części jest zabronione.
Projekt i wykonanie: Blueprint
Wszelkie prawa zastrzeżone dla piesporadnik.pl 2019
PiesPoradnik.pl ul. Grunwaldzka 487 B 80-309 Gdańsk

Zakaz kopiowania - wszystkie teksty, zdjęcia i materiały graficzne publikowane w tym portalu są chronione prawem autorskim i nie mogą być kopiowane.